Voorlaatste dag op Erasmus stage in Nederland

Vandaag was het al onze voorlaatste stagedag. Het voelt een beetje raar dat de stage bijna voorbij is, want de voorbije weken zijn echt snel voorbijgevlogen. Vandaag stond vooral in het teken van de stage-evaluaties. Veel van ons hadden hun eindevaluatie. Het was interessant om te horen wat goed ging en waar we nog in kunnen groeien.

Omdat het einde van de stage nu echt dichtbij komt, zijn sommigen ook al begonnen met hun valies opnieuw te maken. Zaterdag keren we namelijk terug naar België, dus het begint stilaan echt te voelen dat ons avontuur hier bijna gedaan is.

Een paar leerlingen kregen zelfs al een klein afscheidscadeautje van hun stageplaats, wat natuurlijk heel leuk was. Dat toont dat ze hun werk daar echt geapprecieerd hebben.

’s Avonds sloten we de dag gezellig af. We aten namelijk allemaal samen bij McDonald’s. Dat was een leuke manier om samen nog even te ontspannen na een drukke dag vol evaluaties.

Het was dus een dag met gemengde gevoelens: trots op wat we geleerd hebben tijdens onze stage, maar ook een beetje jammer dat het bijna voorbij is. Gelukkig hebben we nog één dag om hier in Nederland van alles te genieten. Hoogstwaarschijnlijk een dag vol gemengde emoties. Wat zullen we allemaal onze stageplaatsen missen. Op de eerste plaats de kinderen en ouderen waarmee we de afgelopen drie weken een band creëerden. De stagebegeleiders die ons dagelijks ondersteunden binnen onze eigen professionaliteit. Maar zeker en vast ook elkaar. Tijdens afgelopen weken werden er nieuwe vriendschappen gesmeed. Drie weken samenwonen brengt tal van leuke momenten met zich mee. We hebben samen alle emoties meegemaakt, elkaar gesteund wanneer we het moeilijk hadden. Enorm veel met elkaar gelachen en bovenal ook hier thuis zeer veel van elkaar geleerd. 

Naast de rugzak vol herinneringen vanuit onze stages, nemen we ook een volledige rugzak mee omtrent het samenwonen met anderen. Voor het eerst in ons jeugdig leven waren we verantwoordelijk voor alle huishoudelijke taken. Leerden we koken voor elkaar. Hoeveelheden inschatten blijkt inderdaad niet gemakkelijk voor negen personen. We hadden al eens veel te veel, hadden ook al eens niets meer over. Of was het dan net zo lekker dat alles tot het laatste kruimeltje zo smaakte 😊. 

Onze ouders zijn ongetwijfeld ook aan het verlangen naar onze terugkomst, of genieten ze nu nog net van de rust. Wij kunnen alvast niet wachten om al onze ervaringen te delen met hen. Ook al zijn er de dag van vandaag tal van digitale manieren om met elkaar in contact te komen. Er gaat toch niets boven die welgemeende knuffel van onze geliefden. Over geliefden gesproken, ook die missen we wel hoor. Nog weinig over verteld, maar zij verdienen ook wel een plaatsje in deze blog, ook al is dit pas op de laatste dag.

Vandaag even geen persoonlijke tekstjes van iedereen, maar morgen dubbel tarief, het wordt zelf persoonlijk ingesproken door iedereen. 😉

Vele groetjes Giulia